> For the complete documentation index, see [llms.txt](https://primer2.dynamobim.org/llms.txt). Markdown versions of documentation pages are available by appending `.md` to page URLs; this page is available as [Markdown](https://primer2.dynamobim.org/pl/7_dynamo_for_revit/6-documenting.md). # Dokumentowanie Edytowanie parametrów na potrzeby dokumentacji odbywa się zgodnie z informacjami przedstawionymi w poprzednich sekcjach. W tej części omówione zostanie edytowanie parametrów, które nie mają wpływu na właściwości geometryczne elementu, lecz pozwalają przygotować plik programu Revit do dokumentacji. ### Odchyłka W poniższym ćwiczeniu użyjemy podstawowego odchylenia od węzła płaszczyzny, aby utworzyć arkusz programu Revit do dokumentacji. Każdy panel w konstrukcji dachu zdefiniowanej parametrycznie ma inną wartość odchylenia. Chcemy odwoływać się do zakresu wartości za pomocą koloru i zestawiając punkty adaptacyjne w celu przekazania ich konsultantowi, inżynierowi lub wykonawcy fasady. > Odchylenie od węzła płaszczyzny spowoduje obliczenie odległości, o jaką zestaw czterech punktów odbiega od najlepiej dopasowanej płaszczyzny między nimi. Jest to szybki i łatwy sposób na zbadanie możliwości realizacji projektu. ## Ćwiczenie ### Część I. Ustawianie współczynnika apertury paneli na podstawie odchylenia od węzła płaszczyzny > Pobierz plik przykładowy, klikając poniższe łącze. > > Pełna lista plików przykładowych znajduje się w załączniku. Rozpocznij od pliku programu Revit dla tej sekcji (lub kontynuuj pracę z plikiem z poprzedniej sekcji). Ten plik zawiera szyk paneli ETFE na dachu. W ramach tego ćwiczenia będziemy odwoływać się do tych paneli. ! > 1. Dodaj węzeł *Family Types* do obszaru rysunku i wybierz opcję *„ROOF-PANEL-4PT”*. > 2. Podłącz ten węzeł do węzła *Select All Elements of Family Type*, aby pobrać wszystkie elementy z programu Revit do dodatku Dynamo. ! > 1. Za pomocą węzła *AdaptiveComponent.Locations* sprawdź położenie poszczególnych punktów adaptacyjnych dla każdego elementu. > 2. Utwórz wielobok z tych czterech punktów za pomocą węzła *Polygon.ByPoints*. Zwróć uwagę, że obecnie w dodatku Dynamo jest dostępna abstrakcyjna wersja systemu panelowanego bez konieczności importowania pełnej geometrii elementu programu Revit. > 3. Oblicz odchylenie od płaszczyzny za pomocą węzła *Polygon.PlaneDeviation*. Podobnie jak w poprzednim ćwiczeniu, w celu przeprowadzenia testu ustawmy współczynnik apertury każdego panelu na podstawie jego odchylenia od płaszczyzny. ! > 1. Dodaj węzeł *Element.SetParameterByName* do obszaru rysunku i połącz komponenty adaptacyjne z wejściem *element*. Węzeł *Code Block* z ciągiem *„Aperture Ratio”* połącz z wejściem *parameterName*. > 2. Nie można bezpośrednio połączyć wyników odchylenia z wejściem wartości, ponieważ należy ponownie odwzorować te wartości na zakres parametrów. ! > 1. Za pomocą węzła *Math.RemapRange* ponownie odwzoruj wartości odchylenia na domenę o zakresie od 0,15 do 0\_,\_45, wprowadzając `0.15; 0.45;` w węźle *Code Block*. > 2. Podłącz te wyniki do wejścia value węzła *Element.SetParameterByName*. W programie Revit można *w pewnym sensie* zinterpretować zmianę apertury na całej powierzchni. ![Ćwiczenie](/files/ebd0kEyvhCsUC8HFB4ao) Po powiększeniu staje się jasne, że panele zamknięte przeważają bliżej narożników powierzchni. Otwarte narożniki przeważają u góry. Narożniki reprezentują obszary o większym odchyleniu, podczas gdy wypukłość ma minimalną krzywiznę, więc ma to sens. ![Ćwiczenie](/files/TivfmuqqgZ84rkHfOxr9) ### Część II. Kolor i dokumentacja Ustawienie współczynnika apertury nie wykazuje wyraźnie odchylenia paneli na dachu, a zmieniamy również geometrię rzeczywistego elementu. Załóżmy, że chcemy tylko zbadać odchylenie z punktu widzenia wykonalności elementów produkcyjnych. Pomocne byłoby nadanie kolorów panelom na podstawie zakresu odchylenia dla dokumentacji. Możemy to zrobić za pomocą serii kroków poniżej i w bardzo podobnym procesie do przedstawionego w krokach powyżej. ! > 1. Usuń węzeł *Element.SetParameterByName* i jego węzły wejściowe, a następnie dodaj węzeł *Element.OverrideColorInView*. > 2. Dodaj węzeł *Color Range* do obszaru rysunku. Następnie podłącz go do wejścia color węzła *Element.OverrideColorInView*. Nadal musimy połączyć wartości odchyleń z zakresem kolorów, aby utworzyć gradient. > 3. Po ustawieniu kursora na wejściu *value* można zauważyć, że wartości dla tego wejścia muszą zawierać się między *0* a *1*, aby można było odwzorować kolor na każdą z wartości. Musimy ponownie odwzorować wartości odchylenia na ten zakres. ! > 1. Używając węzła *Math.RemapRange*, ponownie odwzoruj wartości odchylenia od płaszczyzny na zakres od\* 0\* do *1* (uwaga: można również użyć węzła *„MapTo”*, aby zdefiniować domenę źródłową). > 2. Podłącz wyniki do węzła *Color Range*. > 3. Zauważ, że wyjście stanowi zakres kolorów, a nie zakres liczb. > 4. Jeśli ustawiono opcję uruchamiania ręcznego, kliknij przycisk *Uruchom*. Od tego momentu powinno być możliwe bezproblemowe korzystanie z opcji uruchamiania automatycznego. W programie Revit widzimy znacznie czytelniejszy gradient, który reprezentuje odchylenie od płaszczyzny za pomocą zakresu kolorów. Jak jednak można dostosować te kolory? Minimalne wartości odchylenia są reprezentowane kolorem czerwonym, a więc odwrotnie do oczekiwań. Chcemy, aby maksymalne odchylenie miało kolor czerwony, a minimalne — kolor spokojniejszy. Wróćmy do dodatku Dynamo i poprawmy to. ![](/files/7NoD3PYjTS4fDM0uflxc) ! > 1. Używając węzła *Code Block*, dodaj dwie liczby w dwóch różnych wierszach: `0;` i `255;`. > 2. Utwórz kolor czerwony i niebieski, podłączając odpowiednie wartości do dwóch węzłów *Color.ByARGB*. > 3. Utwórz z tych dwóch kolorów listę. > 4. Podłącz tę listę do wejścia *colors* węzła *Color Range* i obserwuj aktualizację niestandardowego zakresu kolorów. W programie Revit łatwiej jest teraz zrozumieć obszary maksymalnego odchylenia w narożnikach. Ten węzeł służy do nadpisywania koloru w widoku, więc dobrym rozwiązaniem jest używanie w zestawie rysunków określonych arkuszy poświęconych konkretnym typom analiz. \![Exercise](https://github.com/DynamoDS/DynamoPrimerNew/blob/master-plk/.gitbook/assets/07%20\(4\).jpg) ### Część III. Zestawienia Po wybraniu jednego panelu ETFE w programie Revit widoczne są cztery parametry wystąpienia: XYZ1, XYZ2, XYZ3 i XYZ4. Po utworzeniu wszystkie są puste. Są to parametry tekstowe i wymagają wartości. Użyjemy dodatku Dynamo do zapisania położeń punktów adaptacyjnych dla każdego parametru. Ułatwia to współdziałanie, jeśli geometrię trzeba wysłać do inżyniera na potrzeby doradztwa w sprawie fasady. ! W przykładowym arkuszu mamy duże, puste zestawienie. Parametry XYZ są współdzielone w pliku programu Revit, co pozwala dodać je do zestawienia. \![Exercise](https://github.com/DynamoDS/DynamoPrimerNew/blob/master-plk/.gitbook/assets/03%20\(8\).jpg) Po powiększeniu widzimy, że parametry XYZ nie są jeszcze wypełnione. Pierwsze dwa parametry są obsługiwane przez program Revit. \![Exercise](https://github.com/DynamoDS/DynamoPrimerNew/blob/master-plk/.gitbook/assets/02%20\(5\).jpg) Aby zapisać te wartości, wykonamy złożoną operację na liście. Sam wykres jest prosty, ale używane koncepcje opierają się w znacznym stopniu na odwzorowaniu listy omówionym w rozdziale poświęconym listom. ! > 1. Wybierz wszystkie komponenty adaptacyjne z dwoma węzłami. > 2. Wyodrębnij położenie każdego punktu za pomocą węzła *AdaptiveComponent.Locations*. > 3. Przekształć te punkty w ciągi. Pamiętaj, że parametr jest oparty na tekście, dlatego trzeba wprowadzić poprawny typ danych. > 4. Utwórz listę czterech ciągów definiujących parametry do zmiany: *XYZ1, XYZ2, XYZ3* i *XYZ4*. > 5. Podłącz tę listę do wejścia *parameterName* węzła *Element.SetParameterByName*. > 6. Połącz węzeł *Element.SetParameterByName* z wejściem *combinator* węzła *List.Combine*. Połącz *komponenty adaptacyjne* z wejściem *list1*. Połącz węzeł *String from Object* z wejściem *list2*. Tworzymy w tym miejscu odwzorowanie listy, ponieważ zapisujemy cztery wartości dla każdego elementu, co powoduje utworzenie złożonej struktury danych. Węzeł *List.Combine* definiuje operację o jeden krok w dół w hierarchii danych. Dlatego właśnie wejścia element i value węzła *Element.SetParameterByName* są pozostawione puste. Węzeł *List.Combine* łączy listy podrzędne na swoich wejściach z pustymi wejściami węzła *Element.SetParameterByName* na podstawie kolejności, w jakiej są one połączone. Po wybraniu panelu w programie Revit widać teraz, że dla każdego parametru istnieją wartości ciągów. W rzeczywistości utworzylibyśmy prostszy format do zapisania punktu (X, Y, Z). Można to zrobić za pomocą operacji na ciągach w dodatku Dynamo, ale pominiemy to tutaj, aby nie wykraczać poza zakres niniejszego rozdziału. ![](/files/DJbFMpG3lNbtfN30wsRe) Widok przykładowego zestawienia z wypełnionymi parametrami. ![](/files/n9AL4YucF1N7wgo5IVX3) Każdy panel ETFE ma teraz współrzędne XYZ zapisane dla każdego punktu adaptacyjnego, co reprezentuje narożniki każdego panelu na potrzeby produkcji. ![Ćwiczenie](/files/X5xFT6B4lmo5jeddgXdA)