Ciągi

Co to jest ciąg

Formalnie ciąg jest sekwencją znaków reprezentujących stałą literową lub pewnego typu zmienną. Nieformalnie ciąg (string) to programistyczne określenie tekstu. Pracowaliśmy już z liczbami, zarówno z liczbami całkowitymi, jak i z liczbami dziesiętnymi, aby sterować parametrami. Tak samo możemy pracować z tekstem.

Tworzenie ciągów

Ciągi mogą być używane w wielu zastosowaniach, w tym do definiowania parametrów niestandardowych, opisywania zestawów dokumentacji i analizowania zestawów danych tekstowych. Węzeł string (ciąg) znajduje się w kategorii Podstawowe > Kategoria wejściowa.

Przykładowe węzły powyżej są ciągami. Liczba może być przedstawiona jako ciąg, podobnie jak litera lub cały szyk tekstu.

!

Ćwiczenie

Pobierz plik przykładowy, klikając poniższe łącze.

Pełna lista plików przykładowych znajduje się w załączniku.

Stosowanie zapytań do ciągów

Można szybko analizować duże ilości danych, stosując zapytania do ciągów. Omówimy niektóre podstawowe operacje, które przyspieszają proces roboczy i ułatwiają współdziałanie oprogramowania.

Na poniższej ilustracji przedstawiono ciąg danych pochodzących z zewnętrznego arkusza kalkulacyjnego. Ciąg reprezentuje wierzchołki prostokąta na płaszczyźnie XY. Przeanalizujmy niektóre operacje dzielenia ciągów w miniaturowym ćwiczeniu:

!

1. Separator „;” oddziela każdy wierzchołek prostokąta. Powoduje to utworzenie listy z 3 elementami dla każdego wierzchołka.

!

1. Naciśnięcie klawisza „+” w środku węzła powoduje utworzenie nowego separatora.

2. Dodaj ciąg „,” do obszaru rysunku i utwórz podłączenie do nowego wejścia separatora.

3. Wynik stanowi teraz listę dziesięciu elementów. Węzeł wykonuje dzielenie najpierw na podstawie separatora separator0, a następnie na podstawie separatora separator1.

Powyższa lista elementów może wyglądać jak liczby, ale nadal są one traktowane w dodatku Dynamo jak pojedyncze ciągi. Aby można było utworzyć punkty, ich typ danych musi zostać przekształcony z ciągu w liczbę. Jest to wykonywane za pomocą węzła String.ToNumber

!

1. Ten węzeł jest prosty. Podłącz wyniki węzła String.Split do wejścia. Wynik nie wygląda inaczej, ale typ danych to teraz number (liczba), a nie string (ciąg).

Po wykonaniu pewnych dodatkowych podstawowych operacji mamy teraz trójkąt narysowany w punkcie początkowym na podstawie oryginalnego wejścia string.

!

Manipulowanie ciągami

Ponieważ ciąg jest ogólnym obiektem tekstowym, zakres jego zastosowań jest szeroki. Przyjrzyjmy się niektórym istotnym operacjom w obszarze Podstawowe > Kategoria ciągu w dodatku Dynamo:

Jest to metoda łączenia dwóch ciągów w kolejności. Powoduje pobranie każdego ciągu literalnego z listy i utworzenie jednego scalonego ciągu.

Poniżej przedstawiono scalanie trzech ciągów:

!Scalanie

1. Aby dodać lub odjąć ciągi w scaleniu, można kliknąć przyciski +/- w środku węzła.

2. Wynikiem jest jeden scalony ciąg ze spacjami i interpunkcją.

Metoda łączenia jest bardzo podobna do scalania, ale zawiera dodatkową warstwę interpunkcji.

Osoby pracujące w programie Excel prawdopodobnie miały już do czynienia z plikami CSV. Są to pliki z wartościami rozdzielonymi przecinkami. Można użyć przecinka (lub, jak w tym przypadku, dwóch kresek) jako separatora z węzłem String.Join, aby utworzyć podobną strukturę danych.

Poniższa ilustracja przedstawia łączenie dwóch ciągów:

!

1. Wejście separatora umożliwia utworzenie ciągu rozdzielającego łączone ciągi.

Praca z ciągami

W tym ćwiczeniu użyjemy metod wykonywania zapytań i manipulowania ciągami w celu zdekonstruowania ostatniej zwrotki wiersza Stopping By Woods on a Snowy Evening (Przystając pod lasem w śnieżny wieczór) autorstwa Roberta Frosta. Nie jest to najpraktyczniejsze zastosowanie, ale pomoże nam zrozumieć koncepcje operacji na ciągach podczas stosowania ich do czytelnych wierszy z rytmem i rymem.

Zacznijmy od podstawowego podziału ciągu zwrotki. Na początku należy zauważyć, że zapis jest sformatowany za pomocą przecinków. Użyjemy tego formatu, aby rozdzielić wiersze na poszczególne elementy.

!

1. Ciąg podstawowy zostaje wklejony do węzła String.

2. Do oznaczenia separatora używany jest inny węzeł String. W tym przypadku używamy przecinka.

3. Do obszaru rysunku zostaje dodany węzeł String.Split. Zostaje on połączony z tymi dwoma ciągami.

4. Wynik na wyjściu to wiersze będące osobnymi elementami.

Przejdźmy teraz do interesującej części wiersza: ostatnich dwóch wierszy. Oryginalna zwrotka była jednym elementem danych. Dane te zostały rozdzielone na poszczególne elementy w pierwszym kroku. Teraz musimy wyszukać tekst, który próbujemy znaleźć. Mimo że możemy to zrobić, wybierając dwa ostatnie elementy listy, to jednak jeśli byłaby to cała książka, nie chcielibyśmy czytać wszystkiego i ręcznie wyodrębniać elementów.

!

1. Zamiast ręcznego wyszukiwania używamy węzła String.Contains, aby wyszukać zestaw znaków. Jest to podobne do wykonywania polecenia „Znajdź” w edytorze tekstu. W tym przypadku zostanie zwrócona wartość „true” lub „false”, jeśli ten ciąg podrzędny zostanie znaleziony w elemencie.

2. W wejściu searchFor definiujemy ciąg podrzędny, którego szukamy w zwrotce. Użyjmy węzła String z tekstem „And miles”.

3. Zwrócony wynik zawiera listę pozycji false i true. Użyjemy tych wartości logicznych, aby przefiltrować elementy w następnym kroku.

!Dzielenie

1. List.FilterByBoolMask jest węzłem, za pomocą którego wyodrębnimy pozycje odpowiadające wartościom false i true. Wyjście „in” zwraca frazy z wejściem „mask” równym „true”, a wyjście „out” — te odpowiadające wartości „false”.

2. Wyniki na wyjściu „in” są zgodne z oczekiwaniami, czyli zwracają dwa ostatnie wiersze zwrotki.

Chcemy teraz podkreślić powtórzenie w tej zwrotce, scalając te dwa wiersze. Przeglądając wyniki na wyjściu w poprzednim kroku, łatwo zauważyć, że na liście znajdują się dwa elementy:

!

1. Za pomocą dwóch węzłów List.GetItemAtIndex można wyodrębnić te elementy, używając wartości 0 i 1 jako wejścia indeksu.

2. Na wyjściu każdego z tych węzłów pojawiają się dwa ostatnie wiersze — w kolejności.

Aby scalić te dwa elementy w jeden, użyjemy węzła String.Join:

!Dzielenie ciągu

1. Po dodaniu węzła String.Join widać, że potrzebny jest separator.

2. Aby utworzyć separator, dodamy węzeł String do obszaru rysunku i wpiszemy przecinek.

3. Ostatnie wyjście scala dwa ostatnie elementy w jeden.

Może to wydawać się dużą ilością pracy w celu wyodrębnienia dwóch ostatnich wierszy i to prawda — operacje na ciągach często wymagają pewnych początkowych nakładów pracy na. Ale są one skalowalne i mogą być względnie łatwo stosowane do dużych zestawów danych. Podczas pracy z zastosowaniem parametrów z arkuszami kalkulacyjnymi i funkcjami współdziałania należy pamiętać o operacjach na ciągach.